Vanmorgen al om 08:30 uur in het ziekenhuis. We gaan vandaag voor een botscan. Ik was best zenuwachtig, maar dat komt natuurlijk omdat het iets is dat ik nog niet gedaan hebt. We moesten voor ons doen lang wachten rond 9:00 uur was ik aan de beurt.
Ik kreeg radioactief vloeistof in me gespoten. En moet nu om 12:45 uur terug komen. Ik heb wel aan de assistente gevraagd wat het inhoud dat onderzoek. Maar je ligt op een tafel en een camera gaat over je heen. Ik kon gerust naar huis gaan en met de hond gaan wandelen. Het enige dat ik in de gaten moet houden is dat ik veel drink en veel naar de WC ga. Nou dat mag geen probleem geven.

We moesten vanmorgen om 09:00 uur in het ziekenhuis zijn. Eerst een lever echo, daarna longfoto en bloed prikken.
Zoals altijd waren wij op tijd. Jac wilde de metro even meenemen maar die waren al op. Dus maar direct naar de radiologie. Ik moest me melden aan de balie. We werden doorgestuurd naar de wachtkamer. Ik was snel aan de beurt hoor. Ik had pas een keer yahtzee gespeeld.
Aan de assistente die de echo deed vroeg ik weer of een kant van het kleedhokje open mocht. Ik blijf het toch eng vinden die opgesloten ruimte. Maar niemand vind het een probleem.
Op de tafel gelegen zag ik de ze een beer en een olifant op het plafond hadden getekend. Ik zei al tegen de assistente dat is zeker om kinderen een beetje af te leiden. Ja dat klopte zei ze. Nou ik moet zeggen ik vond het ook wel prettig om ergens naar te kijken.

Vandaag bij de huisarts geweest. Hij wil dat wij contact blijven houden. We hebben een tijdje gesproken over alle dingen die ons nu bezig houden. Vooral hoe wij ermee omgaan is belangrijk voor hem. Kunnen Jac en ik er over praten, kunnen we elkaar steunen. Het schijnt dat niet iedere relatie tegen kanker bestand is. Gek is dat want juist nu in deze tijd zijn Jac en ik heel erg met elkaar bezig. We lachen om de meest simpele dingen en janken om drama dingen. Maar we blijven wel bezig.
Vandaag begonnen met 2 pijnstillers minder te slikken. Het valt niet mee maar we gaan ervoor. Ik zal toch ook eens zonder moeten.
Verder was het een rustige dag ik moest wel want een van de wonden was open gegaan. Wanneer het morgen nog zo is, moet ik weer terug naar het ziekenhuis. Morgen moet ik er aan denken dat ik bepaalde dingen niet mag eten. Geen uien, geen koolzuurhoudende dranken, bonen en koolsoorten. Dit voor het lever onderzoek van woensdag.

Stapje voor stapje

Ik blijf het maar herhalen in mijn hoofd. Stapje voor stapje Renske. Gisteravond kon ik echt niet in slaap komen. Dat kwam omdat de body scan nadrukkelijk aanwezig is en de angst op uitzaaiingen natuurlijk reëel is. Ik probeer heel nuchter te zijn. Zo nuchter als mijn Friese oma Jeltje Carsjens. Die grote Friezin die met haar kop in de wind op een terp staat. Dit is zuiver fantasie hoor. Ik zie haar al staan een vrouw uit de klei getrokken.

Ik heb zowaar een foto van haar gevonden. Daar zit ze dan met haar zonen mijn vader de oudste en oom Ben.

Jeltje hield van cowboyboeken. Dat was rond die tijd iets unieks. Een vrouw die van cowboy verhalen hield. Alle boeken van Arendsoog heeft ze versleten. Dat is alles wat ik van haar weet. Maar sinds ik borstkanker heb spookt Jeltje steeds in mijn hoofd. Waarom? Geen idee, misschien zit ze in mijn genen. Kijk, ik ben een gamer misschien dat Jeltje ook van gamen had gehouden wanneer ze nu geleefd had. Misschien lijk ik wel op haar.