Om 11:15 uur moest ik bij de chirurg zijn. De belangrijke vraag gaan we voor een of twee? Besluit is genomen beide borsten worden verwijderd. Een moet en de andere preventief. Ik heb er vrede mee. Dat was de vorige keer al. Omdat de arts toch ook iets had gezien in mijn rechter borst. De angst dat daar ook weer iets zit die wil ik niet meer. 
Het heeft geen invloed op de nabehandeling, dat is heel belangrijk.
De oksel geeft toch ook wel problemen. Er zijn veel dingen waar je rekening mee moet houden. De assistente heeft ons alles goed uitgelegd. Was een heel lief mens. Op het laatst zei ze tegen mij: "Dan zien we je donderdag". Ik vroeg haar of zij er dan bij was? Nou, dat was natuurlijk niet het geval. Ze bedoelde dat ik donderdag naar het ziekenhuis moest. We, zijn die andere. Al die mensen die op mij zitten te wachten donderdag.
Zou ik ze laten zitten? Vroeger kon je naar bed gaan, de dekens over je heen trekken en dan de volgende morgen was alles voorbij.
Toen we uit het ziekenhuis kwamen zagen we Liesbeth daar staan. Zij moest naar het ziekenhuis voor haar heup. Ze gaat er eindelijk eens iets aan doen. Dat kan ook niet anders. Ze loopt als een eens. Ze vertelde dat haar oude moeder met rollator sneller is dan zij. Wij schoten in de lach. Ik zag het al voor me.

Brief van het ziekenhuis

Op zaterdag heb ik de brief van mijn opname binnen gekregen. Ze verwachten mij voor opname voor het specialisme Chirurgie op donderdag 30 juni om 07:20 uur.
OM 07:20 UUR!.......
Hallo, op normale dagen sta ik dan pas op. Nu moeten we al in het ziekenhuis zijn, dus schoon gewassen, de hond uitgelaten, het huis aan kant en Jac nog zijn ontbijtje in de buik. "Ik mag natuurlijk niets hebben". Maar ik denk dat dat geen probleem is, zal toch van de zenuwen niets kunnen eten. Dus Cruyff heeft gelijk ieder nadeel hebt zijn voordeel.
Nou is plannen iets voor een managementassistente, dus gaat het ons wel lukken. Misschien is de reden dat we zo vroeg daar moeten zijn dat ik ook 's morgen direct wordt geholpen. Alles is beter dan de dag voor de operatie al in het ziekenhuis te moeten rond hobbelen.
Leuke zin staat er onderaan de brief.
"Mocht u aan onze oproep geen gevolg kunnen geven wilt u ons dan tijdig hiervan in kennis stellen".
Zouden er echt mensen zijn die zo'n brief krijgen en gaan nadenken of het hun wel uitkomt? Bij mij niet hoor ik sta al klaar met mijn sporttasje. Zal wel moeten. Geen discussie mogelijk, punt uit.