Heerlen

Vandaag zijn we naar Heerlen gegaan. Dat doen we iedere zaterdag omdat er dan markt is.
In de parkeergarage kwamen we een man tegen die een onzinnig verhaal opstak. Hij was zijn autosleutels kwijt geraakt en zijn mobiel en portemonee zaten in de auto. Nou kan ik begrijpen dat iemand zijn sleutel kwijtraakt, maar dat je de auto verlaat zonder portemonnee en mobiel dat geloofd toch niemand? We wilde wel helpen maar toen we aanboden om in de garage te gaan zoeken was hij zo verdwenen. Hij wilde gewoon geld, wat een misselijk idee om mensen zo te bedonderen.
Vanmiddag heb ik Wil gebeld en we hebben gezellig gekletst. Ik vertelde haar over gisteravond dat ik zoveel verdriet heb gehad dat ik niet naar Pinkpop ga. Daar ben ik nu wel overheen en ben gewoon blij voor Ingrid.
Vanavond de CDROM van mindact bekeken en weet nu ook wat mij te wachten staat wanneer ze met chemotherapie beginnen. Nou daar wordt je wel goed beroerd van. Er was een Belgische mevrouw die vertelde dat ze, toen ze begon aan chemo, alleen dacht aan het verlies van de haren. Maar volgens haar is dat het minste omdat je dat zelf niet ziet. De rest van de bijwerkingen is veel erger. Oké dan zal ik maar niet meer aan een kaal hoofd denken. Op deze manier helpt zo'n cd wel.
Vanavond ga ik lekker voor de tv zitten en voetbal kijken. Het Nederlands elftal speelt in brazilië tegen het thuisland.
Het is 0-0 gebleven. En ik heb me weer ouderwets druk gemaakt over Bert van Marwijks selectiecriteria. Ik snap niet waarom hij Huntelaar niet in de spits zet. Maar dan moet hij natuurlijk keuzes maken. Wie laat je er dan uit? Van persie? Robben? Kuyt? Oké, 16 miljoen Nederlanders zijn bondscoach.
Na de wedstrijd hebben we spikey uitgelaten en zijn in bed nog wat televisie gaan kijken. Dat is toch wel erg prettig dat we nu een Tv op de slaapkamer hebben.

soms goed soms kwaad

Het is soms een goed moment en soms een slecht moment.
Ingrid heeft net gebeld en ze gaat met Christien naar Pinkpop. Aan de ene kant vind ik dit voor haar geweldig, maar het maakt mij ook zo verschrikkelijk verdrietig dat ik niet mee kan gaan. Triest dat je zoveel medelijden met jezelf kan hebben.  Zo van, waarom ik! Nou ja dat slaat werkelijk nergens op.
Gelukkig heb ik bij Jac mijn huilbui kunnen lozen. Je zou maar alleen zijn en dit soort gevoelens niet kwijt kunnen. Na een groepshug met Spike erbij zit ik weer rustig achter de Laptop.
Dit weekend gaan we naar de bioscoop, lekker weer het theater ruiken. Ik weet nog dat ik vroeger toen ik bij het City theater werkte 's morgens genoot van het moment dat ik de bioscoop binnen kwam. Ik moest iedere morgen door het theater naar achter waar het kantoor was. Er was dus niemand in de bioscoop alleen ik. Vaak ben ik in een stoel gaan zitten en om van de stilte en de sfeer te genieten.

Morgen moet ik toch echt alle folders en brochures over borstkanker gaan lezen. Ook moet ik nog beslissen of ik meedoe met Mindact. Een nieuwe manier om te besluiten tot wel of geen behandeling met chemotherapie: een nieuwe prognostische test.http://www.mammaprint.nl/

Zucht, je bent ineens met hele andere dingen bezig dan vroeger.

The day after

Vandaag werd ik om 6:uur wakker. Ik lag te draaien en heb alle operaties en chemokuren door mijn hoofd laten gaan. Wat was ik bang verschikkelijk. Ik ben maar opgestaan en heb wat water gedronken. Nadat ik ook mijn gezicht nat had gemaakt werd ik een beetje rustiger. In bed gestapt en ja hoor het slapen ging weer.

De wekker ging zachtjes aan. We hebben een speciale wekker die de opgaande zon moet voorstellen. Iedere 10 minuten gaat hij iets meer licht geven. Ook het geluid van de radio gaat telkens een stukje harder. Ineens hoorde ik de radioman zeggen dat het kwart voor zeven was. Verdomme, dacht ik weer de verkeerde alarmnummer aangezet. Dat is de pest met twee alarmklokken op je wekker.
Gelukkig was Jac nog niet helemaal wakker dus heb ik snel de alarmknop 2 ingedrukt en konden we weer slapen tot 8:00 uur.
Om 8:00 uur naar beneden gegaan en ontbeten. Ik had nog steeds de bibbers maar ik wilde toch graag naar de sportschool. Zeker omdat sporten voor Jac een uitlaatklep moet zijn. En voor mij zal bewegen zeker goed zijn.

Op de sportschool aangekomen ging Jac ander half uur spinnen. Ik heb me geamuseerd met de crosstrainer, fiets en ligfiets. Het audioboek Harry Potter en de gevangene van azkaban heb ik bijna afgeluisterd. Het is weer een goed boek en vooral wanneer je de tekst in het Engels hoort klinkt het zo natuurlijk.
Jammer genoeg was mijn opkikkertje, chocolademelk na een ochtend sporten, niet te krijgen het koffieapparaat was stuk. Daarom maar een kopje thee genomen als een oud besje.

Woensdag 1 juni 2011

We waren vroeg op. Ik had natuurlijk de wekker weer eens te vroeg gezet omdat ik 's morgens niet wil jagen.

Om 9:15 uur moesten we bij de mammapoli zijn. Ik blijf het een schattige naam vinden, mammapoli. Alleen is meestal de reden waarom je daar naar toe moet is meestal niet zo schattig.

Ook voor ons nu niet. De uitslag was nog erger dan ik had gedacht. Ik wist dat ik niet naar huis zou worden gestuurd met de mededeling er is niets. Maar deze uitslag kwam toch als een slag met een mokerhamer aan.

Linker borst moet er van af en ook de klieren die onder de oksel zitten. Bij de rechter borst hebben ze op de MRI-can ook nog iets gezien. Van deze borst, mijn borst dus wordt komende dinsdag een biopsie gemaakt. Dus dat wordt weer prikken.

De behandeling bestaat uit operatie en eventueel nabehandeling, welke moeten ze nog bekijken, dat hangt af van de agressie van de tumor. Wanneer je het zo neer tikt klink het heel klinisch. Nou ik kan je wel zeggen dat je wereldje in elkaar stort. Ook voor Jac is dit een klap, de partner moet altijd maar sterk zijn.

Maar we hebben besloten om elkaar zoveel mogelijk te steunen. Tja, dat klink allemaal heel logisch, maar ik denk dat ik bof met mijn man. Een kerel uit duizend. Zo, daar kan hij het ook meedoen, nu niet naast je schoenen gaan lopen.

We kregen een heleboel brochures en brieven en toestanden mee en moesten ons melden bij de opname waar een afspraak met de Anesthesioloog werd gemaakt.

Daar aan de balie bedacht ik mij dat 2011 wel verder helemaal ik het teken van mijn borstkanker zal staan. De volgende gedachte was dat de aarde vergaat in 2012. Jac en ik moesten daar wel om lachen het idee alleen al.

Thuis gekomen heb ik als eerste met Wil gebeld. Ze was erg geschrokken, natuurlijk. Ik heb eerst met haar deze ellende meegemaakt en maakt zij het mee met mij. Daar zijn zussen voor niet waar.

Ingrid heb ik direct een sms gestuurd want ik wist dat zij ook in spanning zat. Ook Ingrid heeft ervaring met kanker. Haar man heeft het gehad en loopt nog steeds onder controle. 's avond heb ik iedereen nog gebeld om nog iets meer te vertellen. Ingrid, Sandy en Wil. Daarna ben ik murw naar bed gegaan.

Morgen

Wachten op de uitslag. Om 09:15 uur moet ik in het ziekenhuis zijn. Vandaag heb ik de hele dag als een zombie rondgelopen. Het is geen lekker gevoel. Ik heb het idee dat ik constant bezig moet blijven. Dat probeer ik ook.
Vandaag zijn we nog wel naar Heerlen gegaan. Het was erg gezellig. We hebben samen bij v&d chocolademelk gedronken. We zaten aan het raam dus ondetussen konden we uitkijken op de markt. Maar na vijf minuten hadden we alle twee onze mobieltjes gepakt en probeerde de apps foursquare uit.
De televisie hangt.
Gisteravond is Pascal bij ons langs gekomen en heeft de televisie opgehangen. We hebben de hele avond geprobeerd om alle zenders van ziggo te krijgen maar steeds gaf de tv een signaal dat er een fout was opgetreden. Ik weet niet hoe vaak wij de tv van de muur hebben gehaald. Uiteindelijk hebben we het opgegeven en zijn gaan slapen. Vanmorgen stonden we om acht uur op en Jac ging direct ziggo bellen. De helpdesk medewerker was erg vriendelijk. Jac moest het kaartje dat in de tv in de woonkamer zit mee naar de slaapkamer nemen en dat kaartje in de tv boven stoppen. Wij dus met telefoon(met helpdesk medewerker) naar boven om weer de tv van de muur af te halen.
Jac zette de tv aan en wat bleek alle zenders die wij willen waren ineens wel aanwezig. Was er 's nacht bij ziggo een wondertje gebeurd.
Wij blij, de helpdesk medewerker blij en zo begon onze dag.