De kerstdagen zijn al voorbij en we hebben een hele gezellige kerst gehad. Eindelijk heb ik Wil weer gezien Baboesjka. Zo dat was best heftig. Wanneer je zo bezig bent met je lijf vergeet je weleens dat de tijd doorgaat. Drie kwart jaar had ik haar niet gezien. Gelukkig zag ze er goed uit en was alles goed met haar. Ze vond mij er ook goed uit zien. We hebben lekker gekletst en gegamed. Natuurlijk kon ik geen uren laat opblijven dus gingen we vrij vroeg naar bed.
Voordat je het weet sta je weer op het perron en wens je haar een goede reis. Maar ik ben heel blij dat ik haar weer gezien hebt.

Vorige week zijn de bestralingen begonnen. Op dinsdag 20 december was de eerste. Het duurde 7 minuten dus dat valt allemaal wel mee. In het begin had ik wel moeite, maar dat kwam vooral omdat je stil moet liggen en dat kan ik niet goed. Gelukkig heb ik 's avond met Wil gesproken en zij zei dat ze tijdens de bestraling zelfs eens een hoestbui had gehad. Nou dan stoppen ze de machine gewoon en gaan daarna weer verder. Doordat ik dat wist werd het allemaal makkelijker. Gewoon gaan liggen en de assistentes met je laten sjorren tot dat je in de goede houding ligt en dan maar wachten tot het klaar is.
Ik ben in het totaal 4 keer geweest die week. Vandaag krijg ik de vijfde, maar we hoeven pas om 17:40 weg omdat om 18:40 de bestraling is. Lekker laat denk je? Nou ik zal je vertellen dat ik vrijdagavond om 20:45 de bestraling krijg. En ik hoorde gisteren bij familie dat het nog later kan. Ze blijven bestralen tot 21:30, dat is voor ons bijna nacht.

Ik ben deze week ook gestart met pillen tegen bloedklonters. Ik ben dus nu bij de trombosedienst onder behandeling. Dat betekend dat ik iedere keer bloed moet prikken om mijn bloed te controleren. Ik hoop alleen dat dit inhoud dat ik over een week kan stoppen met het spuiten van de bloedverdunner. Dit is allemaal omdat ik die longembolie heb gehad. Gossie ze houden je wel goed in de gaten hoor.
Ik vond het wel leuk want vorige week maandag was ik in het ziekenhuis bloed wezen prikken en dat ging weer zo moeilijk en ik zei tegen de assistente gelukkig is dit de laatste keer. Nou goed mis dus de dinsdag erna moest ik naar de trombosedienst bloedprikken. Vandaag moest ik bloedprikken en vrijdag moet ik weer. Pfffft hoezo aders krijgen rust niet dus. Maar het is voor mijn eigen  bestwil dus hopla daar gaan we weer.