Het begon vandaag met een rode kop. Een dag voor de chemo moet ik al beginnen met pillen en daar ben ik een beetje allergisch voor. Dus wanneer ik op de dag van de chemo naar het ziekenhuis ga zie ik er zo gezond uit, dat is niet normaal. Ziet er wel leuk uit hoor.
Ik had broodjes meegenomen omdat de chemo om 10:45 zou starten tel daar twee uur bij op dan zit je toch al snel op kwart vor een en heb ik honger. Je krijgt wel een lunch bij het ziekenhuis maar die is werkelijk niet om te eten.
Vandaag was echt spannend omdat het de laatste chemo is en je iets afsluit. Ik had een grote doos merci meegenomen voor de vrijwilligers en het verplegend personeel.
Ondanks dat we te vroeg waren kon ik direct gaan zitten.
Toen begon het drama. De infuus erin krijgen. Dat lukte niet mijn aders in de rechter hand zijn al zo beschadigd dat het een probleem is. Herman had in een ader geprikt maar er kwam geen bloed dus liet hij het infuus zitten en probeerde een andere plek. In mijn pols en hij zei er bij dat het zeer zou doen. JAC hield mijn hand vast, zo lief baboeskja, het deed ook zeer maar de aders werd direct dik en dan kunnen ze niet verder. Pfffft...toen moest ik wachten op Harry, dat is de kunstenaar. Na een kwartier kwam Harry. Hij liet mij m'n arm naar beneden houden en zei dat hij de natuur kracht (de zwaarte kracht) zijn werk laten doen. Ik heb het helemaal niet gevoeldmzo snel zat het infuus erin. Wat een opluchting zeg! Nu kon de chemo beginnen. De bloeddruk werd gemeten en die was goed dus we konden beginnen.
Tijdens de chemo hebben JAC en ik gewordfeud. Ik heb verloren kudzooi ha...
Toen de naald in de tegenover gestelde richting eruit werd gehaald bedacht ik dat dit onze laatste keer is. JAC en ik zijn klaar met de chemokeuren.
Ik heb iedereen bedankt voor de goede zorgen want dat is echt waar ze zorgen echt goed voor je.
Toen de doos merci in het keukentje gelegd en we zijn weggegaan.
Onderweg naar de garage heb ik Wil en Ingrid snel een sms gestuurd. Lieve reacties terug gekregen wat zijn het toch mijn zussies.