Vandaag was het eindelijk eens goed weer en we hebben er direct gebruik van gemaakt en zijn het oerwoud in onze tuin gaan aanpakken. Wat kan onkruid groeien, maar onze tomaatjes ook en dat is wel weer erg leuk.
We hebben ook met Spike een grote wandeling door de brunssummerhei gemaakt. Daar kwamen we Adje tegen. Ik snap eigenlijk niet waarom ik nog Adje zeg. We hebben even met elkaar gesproken hij wenste mij sterkte. Hij heeft natuurlijk met Marianne het zelfde meegemaakt.
Dat vind ik toch. Sinds ik borstkanker heb, ben ik er achter gekomen dat er een heleboel mensen rondlopen die, of zelf kanker hebben gehad of hun partner of hun dochter. Vooral Jac hoort het van een heleboel mensen. Zo zie je maar je bent nooit alleen.
We hebben zaterdag nog wat spullen gekocht voor het ziekenhuis. Ik heb ook een lekker huispak gekocht zodat mevrouw straks in haar huispak in de kamer kan zitten.
Vandaag heb ik wel even Jac gewaarschuwd dat wanneer ik herstellend ben, ik een bel wil hebben.Weet je zo eentje met een handvat en lekker groot.
Ik heb eens een film gezien waarin een zieke die bel werkelijk te pas en onpas gebruikte. Totdat haar man de bel pakte en die door het raam naar buiten gooide. Ik zie het al voor me. Nee hoor, ik ga geen bel gebruiken tegenwoordig doen we alles met de mobiel. Maar nog het liefst wil ik zo snel mogelijk alles weer zelf doen. We zien wel. Ik ga nu het WK voetbal voor de vrouwen bekijken. Duitsland-Canada, kijken hoe lang ik dat volhoud.